بهترین فیلم‌های مهیج روانشناختی که مغز شما را تکان می‌دهند

بهترین فیلم‌های مهیج روانشناختی که مغز شما را تکان می‌دهند

آماده‌اید تا یک بار دیگر به اعماق تاریک‌ترین بخش‌های ذهن بروید و در آن‌جا ماجراجویی کنید؟ البته خیلی جای جالب و قشنگی برای ماجراجویی نیست ولی باز هم آنقدر هیجان زیادی دارد که به ترسناکی و قشنگ نبودنش می‌ارزد. ما قصد داریم تا در این مقاله به معرفی و بررسی ۱۰ مورد از بزرگ‌ترین فیلم‌های سینمایی بپردازیم که سبک روانشناختی و دلهره‌آور خیلی جذابی دارند. البته باید این نکته را هم ذکر کنم که ما در این فهرست سراغ فیلم‌های ترسناک و وحشتناک نرفتیم و آن‌ها را از فهرست حذف کردیم؛ زیرا خود آن‌ها مربوط‌به یک بخش دیگر هستند و بهتر است که در فهرست دیگری مورد بررسی قرار بگیرند.

دانلود از آپارات | تماشا در یوتیوب

این فیلم‌هایی که در این فهرست قرار دارند، یا کاری کردند که خط بین واقعیت و فانتزی را از بین بردند یا اینکه مدام قصد دارند این خط را به بازی بگیرند و مغز ما را کامل له کنند. به طبع، در این فیلم‌ها ما شاهد شخصیت‌هایی هستیم که بیماری خاصی دارند یا دچار آسیب ذهنی خیلی شدید شده‌اند. فکر می‌کنید در این فهرست چه فیلم‌هایی قرار گرفتند؟ به نظر شما فیلم مورد علاقه شما هم در آن قرار دارد؟

لئوناردو دی‌کاپریو در فیلم Shutter Island

جزیره شاتر

کارگردان: مارتین اسکورسیزی

نویسنده: لیتا کالوگریدیس

بازیگران: لئوناردو دی کاپریو، مارک رافلو و بن کینگزلی

امتیاز متاکریتیک: ۶۳ | امتیاز راتن تومیتوز: ۶۸

بله ما هم خبر داریم که شما راجع به پایان این فیلم به چه چیزی فکر می‌کنید. درسته… به قول شما پایان پیچیده این فیلم مارتین اسکورسیزی تا حدودی قابل پیشبینی بود و ما هم این را قبول داریم. اما شما هم این نکته را قبول کنید که مسیر رسیدن به آن پایان آنقدر پر تنش و طاقت‌فرسا بود که همه چیز را از بین می‌برد و لذت زیادی را به جا می‌گذاشت. مارتین اسکورسیزی این فیلم را براساس رمانی که در سال ۲۰۰۳ و به قلم دنیس لهان نوشته شده بود، ساخته است. این فیلم حول محور یک مارشال آمریکایی می‌چرخد که تلاش می‌کند تا طبق معمول یک راز خاص را کشف کند. البته دراین‌میان، ذهن خودش هم درگیر می‌شود و روانش دچار چالش می‌شود.

Mulholland Drive

جاده مالهالند

کارگردان: دیوید لینچ

نویسنده: دیوید لینچ

بازیگران: جاستین تروکس، نائومی واتس، ان میلر

امتیاز متاکریتیک: ۸۵ | امتیاز راتن تومیتوز: ۸۳

حالا که بحث پیچ و تاب و چرخش شد، بیایید برویم سراغ فیلم Mulholland Drive. در رابطه با این فیلم می‌توان گفت که کمتر فردی پیدا می‌شود که راز و معماهای این فیلم را در همان دفعه اول کشف کند. ما دیگر تا الان عادت کردیم که در هر اثری که دیوید لینچ آن را نویسندگی یا کارگردانی کرده است، از اول تا آخر به واقعیت ماجرا شک کنیم. پیشنهادی که می‌توانیم به شما بکنیم، این است که اگر این فیلم را ندیدید، حتما در اولین فرصت آن را تماشا کنید چون یکی از بهترین کارهای این کارگردان محسوب می‌شود. عالی بودن این فیلم به خیلی فاکتورها وابسته است؛ در وهله اول به بازیگری بی‌نقص نائومی واتس و لورا هرینگ و بعد هم فیلمنامه تقریبا کاملی که برای آن نوشته شده است. لینچ همیشه عاشق این بوده که به اعماق تیره و تاریک «رویای آمریکایی» برود و آن را نشان دهد. نتیجه آن هم فیلمی شده که خیره کننده است و هم از لحاظ احساسی و هم روانشناختی، قشنگ مخاطب را تحت تاثیر قرار می‌دهد.

جیک جایلنهال در فیلم Donnie Darko

دانی دارکو

کارگردان: ریچارد کلی

نویسنده: ریچارد کلی

بازیگران: جیک جیلنهال، جنا مالون، مگی جیلنهال

امتیاز متاکریتیک: ۷۱ | امتیاز راتن تومیتوز: ۸۷

این مورد، یک نکته بسیار جالب و قابل‌توجه دارد. این فیلم کالت و کلاسیک، یک مدل جدیدی داشت که به مرور زمان و با گذشت سن، بهتر از قبل هم می‌شد. این فیلم که به کارگردانی و نویسندگی ریچارد کلی ساخته شده، تصاویر سورئال و محکم زیادی داشت. یک سری از افراد ممکن است بگویند که این فیلم داستان گزاف و مسخره‌ای داشت اما باز هم بااین‌حال کاری می‌کند که چندین بار تماشا شود. تازه علاوه‌بر این، صحنه‌های روانشناختی خاصی که بازیگر اصلی تیم یعنی جیک جیلنهال داشت، باعث می‌شد تا ما مدام دوست داشته باشیم ادامه آن را هم ببینیم. چون که می‌خواستیم ببینیم بالاخره پشت این همه قسمت‌های عجیب و این سبک فیلم‌برداری، چه چیزی قرار دارد و به چه نتیجه‌ای می‌رسد.

machinist/ماشینیست

ماشین‌چی

کارگردان: برد اندرسون

نویسنده: اسکات کوسار

بازیگران: کریستین بیل، جنیفر جیسون لی و جان شاریان

امتیاز متاکریتیک: ۶۱ | امتیاز راتن تومیتوز: ۷۷

کریستین بیل برای بازی کردن نقش اصلی این فیلم، به طرز قابل توجهی تحسین شد و جایزه‌ها را هم جمع کرد؛ البته باید هم این کار را می‌کرد… با آن بازی‌ای که از خودش نشان داد، خیلی هم عجیب نبود. بیل در این فیلم نقش یک کارگر صنعتی مشکل‌دار را بازی می‌کرد که مشکلات کمبود خواب داشت و همین کمبود خواب باعث شد تا با سرعت خیلی زیادی وزنش کاهش پیدا کند. در نتیجه این مسائل هم او دچار توهم‌های خیلی زیاد و پارانویا شد و بعد هم در آستانه جنون قرار گرفت. تغییرات فیزیکی بیل که در فیلم The Machinist تقریبا جلوی چشم ما اتفاق افتاد، هم جالب و هم ترسناک است. همه این‌ها از تعهد وحشتناکی که این بازیگر به نقشش داشت نشأت می‌گرفت. زمانی‌که شما این فیلم را تماشا کنید، متوجه می‌شوید که چقدر آزاردهنده و وحشتناک است.

کریستین بیل به همراه یک تبر در فیلم American Psycho

روانی آمریکایی

کارگردان: مری هارون

نویسنده: مری هارون و جنویو ترنر

بازیگران: کریستین بیل، ویلم دفو و جرد لتو

امتیاز متاکریتیک: ۶۴ | امتیاز راتن تومیتوز: ۶۹

نویسنده‌ای به اسم برت ایستون الیس، رمان منبع این فیلم را در سال ۱۹۹۱ منتشر کرد. داستان این کتاب حول محور یک تاجر روانی و یک قاتل سریالی به نام پاتریک بیتمن می‌چرخد. در این فیلم هم کریستین بیل دوباره نقش شخصیت اصلی که روانی هم هست، بازی می‌کند. باز هم یک جوری در نقش خود فرو رفت و آن را ایفا کرد که باعث شد هم از طرف منتقدان و هم از نظر مالی و فروش فوق‌العاده مورد تحسین قرار بگیرد. تازه این نقش یکی از بزرگ‌ترین نقش‌های این بازیگر هم حساب می‌شود. کلا مواردی که در این فیلم و ماجراهای قاتل کنار هم قرار گرفته، همه به علاقه خیلی زیادی که بیتمن به موسیقی پاپ دهه ۸۰ داره، اشاره می‌کنند. دیگر لازم نیست به رفتارهایی که این شخصیت و خصوصا بازیگر آن دارند، اشاره کنم که اصلا روانی کننده است.

جیک جایلنهال در حال فیلمبرداری در فیلم Nightcrawler

شبگرد

کارگردان: دن گیلروی

نویسنده: دن گیلروی

بازیگران: جیک جیلنهال، رنه روسو و ریز احمد

امتیاز متاکریتیک: ۷۶ | امتیاز راتن تومیتوز: ۹۵

شما حاضر هستید برای به‌دست آوردن یک دلار چه کاری انجام دهید؟ شما با دیدن فیلم Nightcrawler می‌تونید به جنبه اخلاقی این سؤال و خیلی چیزهای دیگر پی ببرید. این فیلم، اولین کاری محسوب می‌شود که دن گیلروی به‌عنوان نویسنده/کارگردان انجام داده است و واقعا می‌توان گفت که عملکرد فوق‌العاده‌ای داشته است. در این فیلم هم دوباره جیک جیلنهال ظاهر شده است و با تعهد عجیبی که به نقش لوئیس بلوم داشته، مخاطب را روانی می‌کند. یعنی رقابت بیشتر بین کریستین بیل و جیک جیلنهال است تا فیلم‌های داخل فهرست. لوئیس بلوم، یک جورهایی کلاهبردار حساب می‌شود که جنایت‌ها و تصادف‌های شبانه را ضبط می‌کند. یعنی کار او این است که داستان‌های خود را به رسانه‌های خبری محلی می‌فروشد. جذابیت جیلنهال در نقش بلوم که از یک آدم ناامید و گرسنه، به یک فرد وسواسی و وحشی تبدیل می‌شود، واقعا دیدنی است.

بن افلک در فیلم Gone Girl

دختر گمشده

کارگردان: دیوید فینچر

نویسنده: گیلین فلین

بازیگران: بن افلک، تایلر پری و رزاموند پایک

امتیاز متاکریتیک: ۷۹ | امتیاز راتن تومیتوز: ۸۷

به نظر شما اشکال دارد که ما دیوید فینچر را به‌عنوان یکی از استادهای سبک دلهره‌آور و روانشناختی بدانیم؟ اگر با این حرف موافق نیستید، پیشنهاد می‌کنیم که ابتدا فیلم دختر گمشده را تماشا کنید. فینچر خودش فیلمنامه این فیلم را ننوشته بود. او در این پروژه، فیلمنامه‌ای را که نویسنده اصلی داستان یعنی گیلین فلین نوشته بود، کارگردانی کرد. اما بااین‌حال، اگر عمیق به قضیه نگاه کنید، کاملا سبک فینچر را در داستان و فیلمنامه می‌بینید. درسته که بازیگرهای این فیلم درجه یک بودند، اما سختگیری‌ای هم که در بحث فیلم‌برداری شده بود، باعث شد تا کار اونا چند برابر بهتر شود. ماجراها و پیچ و خم‌هایی در فیلم دختر گمشده اتفاق می‌افتد، شما را به درون خودش می‌کشد.

آنتونی هاپکینز و جودی فاستر در فیلم The Silence of the Lambs

سکوت بره‌ها

کارگردان: جاناتان دمی

نویسنده: تد تالی

بازیگران: جودی فاستر، آنتونی هاپکینز و اسکات گلن

امتیاز متاکریتیک: ۸۵ | امتیاز راتن تومیتوز: ۹۶

مخاطب‌های سینمایی، اولین‌بار برایان کاکس را در قالب شخصیت شیطانی هانیبال لکتر دیدند. آن هم در سال ۱۹۸۶ و شاهکار مایکل من به اسم Manhunter. اما قبول دارید که این هنرنمایی درخشان و وحشتناک آنتونی هاپکینز بود که باعث شد این شخصیت در ذهن طرفدارها باقی بماند؟ جاناتان دمی زمانی‌که در سال ۱۹۹۱ فیلم The Silence of the Lambs را کارگردانی کرد، موفقیت‌های زیادی بود که برای آن‌ها به وجود می‌آمد. این فیلم داستان یک مامور تازه‌کار سازمان FBI به اسم کلاریس استارلینگ را نمایش می‌دهد. این مامور به‌دنبال یک قاتل سریالی آزاردهنده به اسم بوفالو بیل می‌گردد.

برد پیت در فیلم fight club

باشگاه مبارزه

کارگردان: دیوید فینچر

نویسنده: جیم اولس

بازیگران: برد پیت، ادوارد نورتون و جرد لتو

امتیاز متاکریتیک: ۶۶ | امتیاز راتن تومیتوز: ۷۹

دوباره برمی‌گردیم سراغ دیوید فینچر دوست داشتنی. این بار می‌خواهیم سراغ فیلمی برویم که به‌عنوان یکی از محبوب‌ترین آثار اواخر دهه ۹۰ به حساب می‌آمد؛ اما این در حالی است که این فیلم همین حالا هم کلی حرف برای گفتن دارد. فیلم Fight Club براساس رمانی است که با همین اسم نوشته شده است. فینچر در این فیلم خود، وضعیت موجود یقه سفیدهای آمریکایی را زیر سؤال برده است. تاثیر دیگه‌ای هم که این فیلم روی ما می‌گذارد، این است که احساسات ما نسبت به نارضایتی و ارزش‌های خود را هم به چالش می‌کشد. این فیلم با اینکه خیلی خشن و بحث‌برانگیز بود، اما در عین حال تمام دیالوگ‌های آن بارها و بارها قابل بیان است و خیلی زود هم همه را تحت تاثیر قرار می‌دهد. برای تماشای این فیلم این نکته را به یاد داشته باشید که اصلا پلک نزنید و حتی به چشم‌های خود هم اعتماد نکنید چون فیلم Fight Club دوست دارد که تا آخرین لحظات با شما بازی کند.

رابرت دنیرو در فیلم Taxi Driver

راننده تاکسی

کارگردان: مارتین اسکورسیزی

نویسنده: پل شریدر

بازیگران: رابرت دنیرو، جودی فاستر و لئوناردو هریس

امتیاز متاکریتیک: ۹۴ | امتیاز راتن تومیتوز: ۹۶

چند تا شخصیت در کل سینما می‌شناسید که به طرز فجیعی مثل تراویس بیکل آسیب دیده و نابود باشند؟ فکر کنم مثل این ضدقهرمان خیلی در سینما نداشته باشیم. مثل شخصیت‌های دیگه‌ای که در این فهرست بودند، تراویس بیکل هم وضعیت روحی و روانی بدی داشت. بیکل ماجراهای مختلف خیلی زیادی را در این فیلم پشت سر گذاشت و در آخر هم زیر بار فشار خیلی زیاد شیطان‌های درونی خودش، شکست و نابود شد. از عالی و فوق‌العاده بودن این فیلم همین بس که دنیرو با جذابیت خیلی زیاد خود، توانست این نقش به طرز عالی‌ای ایفا کند؛ جوری که دیگر اصلا فکر نکنم کسی بتواند شبیه او ظاهر شود. دیگر از موسیقی خیلی جذابی هم که این فیلم داشت، چیزی نگوییم بهتر است. به نظر من و خیلی‌های دیگر، این اثر واقعا سزاوار همه ستایش‌ها و جایزه‌ها است.