سوره الضحى

شماره آیهآیهترجمه فارسی
یکبِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ وَالضُّحَىٰسوگند به روشنايى و برآمدن روز.
دووَاللَّيْلِ إِذَا سَجَىٰو سوگند به شب چون در آيد و آرام گيرد- تاريكى آن همه را فرو پوشد-.
سهمَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَىٰكه پروردگارت نه تو را فروگذاشته و نه دشمن داشته است.
چهاروَلَلْآخِرَةُ خَيْرٌ لَكَ مِنَ الْأُولَىٰو هر آينه آن جهان براى تو بهتر است از اين جهان.
پنجوَلَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضَىٰو هر آينه پروردگارت تو را بخششى خواهد كرد كه خشنود شوى.
ششأَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيمًا فَآوَىٰآيا تو را يتيمى نيافت پس جاى و پناه داد- به وسيله عمويت ابو طالب-؟
هفتوَوَجَدَكَ ضَالًّا فَهَدَىٰو راه گم‌كرده‌ات يافت پس راه نمود.
هشتوَوَجَدَكَ عَائِلًا فَأَغْنَىٰو نيازمندت يافت پس بى‌نياز و توانگر ساخت- به مال خديجه، يا به قناعت-.
نهفَأَمَّا الْيَتِيمَ فَلَا تَقْهَرْپس، يتيم را خوار مدار و مران.
دهوَأَمَّا السَّائِلَ فَلَا تَنْهَرْو خواهنده- سائل نيازمند- را بانگ مزن و مران.
یازدهوَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْو به نعمت پروردگارت- نبوّت و قرآن و هدايت و ...- سخن گوى- كه شكر آن است-.